eine czy einer Freundin?
Usłyszysz 4 nagrania, każde innym głosem. Za każdym razem pada eine Freundin albo einer Freundin, czyli ten sam rzeczownik z dwiema formami rodzajnika nieokreślonego. Nagrania możesz słuchać, ile razy chcesz.
Nie udało się wczytać nagrania. Odśwież stronę albo spróbuj w innej przeglądarce.
Ile razy pada einer Freundin?
Nie zgaduj od razu. Posłuchaj całości przynajmniej raz.
Brawo, słyszysz różnicę.
Dla wielu Polaków te dwie formy brzmią identycznie, a Twoje ucho odróżnia [ɐ] od [ə] nawet w krótkim, nieakcentowanym rodzajniku.
Tym razem ucho Cię zmyliło.
To nie kwestia talentu ani uwagi. W polskim nie ma samogłosek zredukowanych, więc ucho szuka w rodzajniku wyraźnego „er” i nie rozpoznaje [ɐ], które brzmi raczej jak krótkie „a”. Do tego rodzajnik jest nieakcentowany, więc ucho łatwo go przeskakuje i skupia się na rzeczowniku. Dobra wiadomość: tę różnicę da się wytrenować.
Posłuchaj każdego nagrania osobno
Czym różnią się te końcówki
- eine Freundin [ʔaɪ̯nə ˈfʁɔɪ̯ndɪn]: rodzajnik kończy się e-szwą [ə], czyli krótkim, słabym „e” bez akcentu. Odpowiada na pytanie „kto? co?” albo „kogo? co?”: Das ist eine Freundin. (Kto to jest?) Ich besuche eine Freundin. (Kogo odwiedzam?)
- einer Freundin [ʔaɪ̯nɐ ˈfʁɔɪ̯ndɪn]: rodzajnik kończy się a-szwą [ɐ], która brzmi jak krótkie, niedbałe „a”. Żadnego „r” na końcu. Odpowiada na pytanie „komu? czemu?” albo „kogo? czego?”: Ich helfe einer Freundin. (Komu pomagam?) Das ist das Auto einer Freundin. (Samochód kogo?)
- Akcent pada na rzeczownik: eine FREUNdin, einer FREUNdin. Cała informacja o tym, na jakie pytanie odpowiada rzeczownik, siedzi w jednej krótkiej, zredukowanej samogłosce rodzajnika.
Dlatego niemieckie końcówki tak łatwo zgubić: są nieakcentowane i zredukowane, a po polsku każda samogłoska brzmi pełnym głosem: jedna, jednej, jedną.
Dla dociekliwych: co widać na spektrogramie
[ɐ] jest otwartsze niż [ə], więc ma wyższy pierwszy formant (F1), a [ə] jest nieco bardziej przednie, czyli ma wyższy drugi formant (F2). W tych nagraniach F1 samogłoski na końcu einer wynosi ok. 580–630 Hz, a na końcu eine ok. 400 Hz. Obie samogłoski trwają tu tylko 60–70 ms, więc długość niczego nie zdradza i zostaje sama barwa: [ə] brzmi jaśniej i bliżej „e”, [ɐ] ciemniej i bliżej „a”.
Wytrenuj to ucho
Zacznij od darmowego rozdziału podręcznika z kursu wymowy i rozumienia ze słuchu.
Pobierz darmowy rozdziałChcesz przestroić ucho na wszystkie niemieckie kontrasty? Zobacz kurs wymowy i rozumienia ze słuchu
Ucho da się przestroić na wszystkie niemieckie kontrasty
W kursie wymowy i rozumienia ze słuchu zaczynamy właśnie od tego: najpierw ucho, potem wymowa.
Zobacz kurs wymowyKolejne Testy ucha wysyłam w newsletterze. Odbierz darmowy rozdział z wymowy i dołącz do listy
